دکتر محسن خسروی، کارشناس مسائل اقتصادی/شهرستان گالیکش

توسعه چین و درس های آن

دکتر محسن خسروی پژوهشگر حوزه اقتصادی در گفتمانی با پایگاه خبری آبشار عنوان کرد:چین در زمامداری مائو تسه تونگ بحران ها و فجایع بسیار زیادی رو تجربه کرد.

مائو سوسیالیسم با تاکید بر اصل استقلال و خودکفایی درهای اقتصاد خود را با دیگر کشورها بست و بنیان سیاست خارجی خود را به حمایت از ایدئولوژی کمونیست بنا نهاد و نظام سرمایه داری را عامل استثمار کشورهای جهان سوم تلقی میکرد.

مائو با سیاستهای غلط آمرانه خود چین را به ورطه نابودی کشاند و دست آوردی جز فقر و فلاکت و مرگ میلیون ها نفر نداشت.
با روی کار آمدن دنگ شیائو پینگ ، چین راه پیشرفت و توسعه را شروع کرد.

دنگ برخلاف مائو، توسعه اقتصادی را محور سیاست خارجی خود قرار داد و نقش ایدئولوژی را در این حوزه کمرنگ نمود و با پذیرش واقعیات موجود در نظام بین الملل ارتباطش با کشورهای دیگر را بر اساس منافع ملی گسترش داد.

دنگ در این تغییر نگاه به دنبال استفاده از فرصت های پیش رو با اتخاذ اصلاحات اقتصادی و درهای باز،در راستای نجات اقتصاد ویران شده اش و خروج از انزواگرایی و نیاز به فناوری و سرمایه های بین المللی بود.

وی اعتقاد داشت تا زمانی که مسئله توسعه اقتصادی مرتفع نشود چین نمی تواند قدرت ملی خود را افزایش دهد و سطح زندگی و رفاه مردم خود را بالا ببرد .
تعامل با دنیا و تجارت آزاد و استفاده از فرصت ها و ظرفیت های بین المللی باعث شد چین بزرگترین کشور جذب کننده سرمایه شود و اکنون خود به یکی از بزرگترین کشورهای سرمایه گذار تبدیل شده است و از یک اقتصاد بسته با چند صد میلیون فقیر به دومین اقتصاد بزرگ جهان و موتور رشد اقتصاد جهانی ارتقا یابد.

چین از طریق نفوذ اقتصادی در اقتصادهای بزرگ جهان ، قدرت اقتصادی خود را تثبیت نموده و در حال حاضر ۷۰ درصد از ملزومات خانوارهای آمریکایی، چینی است و این نیز نشان دهنده قدرت و توسعه چین است./پایگاه خبری آبشار

نظرات کاربران

پاسخی بگذارید